Sunday, January 30, 2011

ഒരായിരമിഷ്ടങ്ങള്‍ മനസ്സിലുണ്ടെങ്ങിലും
ഒരരവയര്‍ നിറയ്ക്കാനത് പോരുമോ .....
മനസിലുണ്ടയിരുന്നോരിഷ്ടങ്ങള്‍ ബാല്യത്തില്‍
ഒരുപ്പാട്‌ നാളും ഞാന്‍ താലോലിച്ചു.

പിന്നെടെപ്പോഴോ ജീവിത പുകമറയെന്നെ
പിടിച്ചുലയ്ക്കെ അറിയാതെ അടിപതറി
ഒരിക്കലും കരുതാത്ത കാണാ കയങ്ങളില്‍
വീണുപോയി....ഞാന്‍ അറിയാതെ വീണുപോയി.

അറിഞ്ഞു ഞാനെന്‍റെ കറുത്ത കൈകളെ
വൈകിയാണെങ്കിലും ഉഴറി പോയി......
ഒരര വയര്‍ നിറയ്ക്കാനായി തുടങ്ങിയ
കൃത്യങ്ങള്‍ അകലേയ്ക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോയി .

ഇന്നു ഞാന്‍ കാണുന്നു എന്‍റെയീ ചെയ്തികള്‍
വെള്ളി വെളിച്ചത്തില്‍, തിരിച്ചറിവിന്‍റെ നാന്ബുകള്‍
ഒരായിരം പത്തി വിടര്‍ത്തി നില്‍ക്കെ
കഴുകട്ടെ ഞാനെന്‍റെ കൈകള്‍ ഉണരുന്ന തലമുറയ്ക്കായി...

Wednesday, June 9, 2010



അറിയാതെ എപ്പോഴോ പറയുന്ന വാക്കുകള്‍
മനസ്സിന്‍റെയുള്ളിലൊരു ചെറു നൊമ്പരം
തീര്‍ക്കവെ അറിയാതെ അന്നേന്‍റെ കണ്ണ്
നിറഞ്ഞു പോയി അറിഞ്ഞു കൊണ്ടൊന്നും
ഞാന്‍ ചെയ്തതില്ല ..സഖേ ഞാന്‍ ചെയ്തതില്ല.


എന്നിട്ടുമെൻ്റെ  മനസ്സു നീ അറിഞ്ഞില്ലയെങ്കിലും

പരിഭാവമൊട്ടില്ല അല്പംപോലും
അറിയുമോരുനാള്‍ വരും കാത്തിരിക്കാം
അറിയുന്നു ഞാന്‍ നിന്നെ അതുകൊണ്ടു മാത്രം.
മഴ പെയ്തു തോര്‍ന്ന ഈ രാവില്‍ മനസിന്‍റെ
ജാലക വാതിലിലൂടെ ഒരു മന്ദസ്മിതവുമായി
വന്നൊരു കുളിര്‍ കാറ്റിന്‍ മര്‍മ്മരം എന്‍റെ-
മനസിന്‍റെ ജാലകം തുറക്കവേ.....ഒരു പിടി
ഓര്‍മകള്‍ എന്‍ അകതാരിലങ്ങനെ പൊട്ടി
മുളക്കവേ ഓര്‍ത്തു ഞാന്‍ എന്‍ ബാല്യകാലം.

ആദ്യമായി പെയ്ത മഴയില്‍ നനഞ്ഞതും
അതിനമ്മ തന്‍ സ്നേഹത്തിന്‍ ശകാരം കേട്ടതും
പിന്നെ പൊഴിഞ്ഞ ആ മാമ്പൂ പെറിക്കിയതും,
ചെമ്പിന്‍റെ ഇലയില്‍ വെള്ളം നിറച്ചതും, എല്ലാം
എന്‍ ഓര്‍മകള്‍ക്കുള്ളില്‍ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

മഴയുടെ രാത്രിയില്‍ കൊള്ളിയാന്‍ മിന്നിയതും,
ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ ഗര്‍ജനം കേട്ടതും, പിന്നെ
പേടിച്ചു ഉറങ്ങാതെ ഒളിച്ചിരുന്നതും എന്‍
ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കുള്ളില്‍ തെന്ലിഞ്ഞു വന്നു.

എന്തൊരു ഭംഗിയാണീ മഴയ്ക്ക്‌ അതില്‍
മുങ്ങി നിവര്‍ന്നു ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തുപോയ് ഞാന്‍
ആ സുന്ദരമായോരെന്‍ ബാല്യകാലം... എന്നും
കൊതിക്കുന്ന ആ എന്‍റെ ബാല്യകാലം.....